Bizim antreden...

Yorucu bir iş gününden sonra tertemiz bir eve dönmek gibisi yok herhalde.
Bu fotoğrafı dün gece çektim. Karanlıktan dolayı çok  kaliteli bir çekim olmadı ayrıca avizenin taşları duvarda yer yer yansımalar oluşturdu. Ama önemli olan siz iyi kötü bir fikir edindiniz.
 Emine, Saniye derken uzun süredir Beyhan geliyor bize. O da diğerleri gibi hergün başka bir eve gittiğinden bir yerde gördüğünü başka yerde uyguluyor. 

Bir odada duran aksesuarı genelde o odanın dışına çıkarmasa da bazen farklı yerlere, farklı şekillerde koyuyor. Ne demişler akıl akıldan üstündür. Bazen benim göremediğimi o görüyor. Bazen tam bir facia da olabiliyor. Kızların oyuncaklarına ait bir parçayı dekorasyonun bir parçası sanıp büfe üstüne koymuşluğu var. Evcilik oyuncaklarının kaşığını bulaşık makinesinden çıkarmışlığım var. Şu an aklıma gelmeyen çok şok yaşamışlığım var ama dün akşam eve geldiğimde sahipsiz duran bu çiçekleri antreye koymuştu. Vazoyu ben koydum. Beyhan çiçekleri bir çerçevenin arkasına sabitlemişti (Neyse bu da birşey) Eve girer girmez turuncu çiçekleri görmek çok hoşuma gitti, bende dolapta kaldırmış olduğum eski MUDO CONCEPT vazomu bulup içine çiçekleri yerleştirdim. Çiçeklerin saplarını biraz kesmek  ya da bükmek gerekebilir. Daha bunun üzerinde düşünebilirim de, ama evdeki bu ufak değişikliği şimdilik çok sevdim ve bir süre bu şekilde kalacak.

Vazonun arkasındaki boş çerçeveyi bir milyoncu diye tabir ettiğimiz dükkanların birinden almıştım. Aldığımda siyah renkli bir ayna çerçevesiydi. Aynasını çıkarıp çerçeveyi sprey boyayla beyaza boyamıştım. Çerçeve plastik olduğundan hiç eskitme yapmama gerek kalmadan sprey boya zamanla bir iki yerinden soyuldu ve çok daha şık oldu , yani kendinden eskitmeli :)

Alt bölmedeki koyu kahve hasır sepet TCHIBO dan, yan bölmesindeki minik siyah çerçeveler TEPE HOME dan. Gri mumlar IKEA, HOME yazısı ise TCHIBO dan.

Hepinize güzel bir Haftasonu Diliyorum,
Sevgilerimle,

XXOO

Renga rengarenk...

Daha bu sabah gazetede herkesin bir hobisinin olması gerektiğini, yaş ilerledikçe bu hobilerin şart olduklarını ve çocuklara çok küçükken bu alışkanlıkları kazandırmak gerektiğini okuyordum.

Yabancı bir sitede bir annenin çocukları için yaptığı hobi masasını görünce duramadım hemen sizinle de paylaşmak istedim çünkü kullanılan çoğu malzemeye IKEA dan ulaşmak çok kolay... Dolayısıyla sadece izleyici değil, uygulayıcı da olabiliriz. Ben en çok baharatlıkların içindeki simlere bayıldım.

Hepinize rengarenk bir haftasonu diliyorum..
Sevgiler,

XXXOOO

Rapor

Merhaba özlediğim insanlar...Sanal hayatta ev dekorasyonundan başka birşey düşünmüyor gibi görünsem de aslında ben de çoğu çalışan gibi sabahları 7:00 de uyanıp evden apar topar çıkan, kızları hastalandığında çaresiz kalan, akşamları dekorasyon dergilerinde asla göremeyeceğiniz dağınıklıkta bir eve varıp bir yandan ertesi günün yemeğini yaparken bir yandan da kızların kim milyoner olmak ister sorularını aratmayan sorularını olabildiğince doğru şekilde yanıtlayan, bazen günün sonunda yorgunluktan uykuya dalamayan biriyim.
Ben blogda "PAUSE" düğmesine basmış gibi görünsem de hayat benim için de devam etti.. Hem de çok hızlı bir şekilde, 8 Mayıstan beri bir kelime etmedin, nerelerdeydin diyenlere, Buyrun efendim siz görün :)

Büyük kızım doğum günü parti temasını Şirinler olarak kararlaştırınca önce tüm peçeteleri koyu mavi seçip, internetten çıkardığım resimlerle peçetelik yapıp süsledim..

 
Her rengin açığını beğenen kızım açık mavi peçeteleri beğenince bu sefer kızları açık, erkekleri koyu mavi olarak değiştirdik...

Şirinler köyünde sopa yemeye müsait tek şahıs Gargamel amcamız olduğuna göre, iş başa düştü ve bulduğum bir gargamel resmini koca bir kartona, bakarak çizdim. Daha sonra bu resim bir Gargamel pinyatasına dönüştü. Doğum gününe gelen tüm minik şirinler bu Gargameli pataklamaya bayıldılar :)

*Çiz, sil, çiz, sil olunca aşağıdaki resmi daha sonra temiz bir kartona geçirdim.

Son iki yıldır kızların doğum günü pastalarını eşimle ben yapıyoruz. Kesinlikle profesyonel değil ama çook lezzetliydi.

Sağolsun "Sakın Beni Unutma" gelen minik misafirlere çok güzel birer iyiki geldiniz hediyesi hazırlamıştı. Ellerine sağlık Nuraycım...

Havalar çok sıcaktı ve haftasonları sahillerde gezindik...

Ayağına göre paten bulmak çok zor, şimdilik bu prenseslerle idare ediyoruz...

Derken kaçınılmaz an geldi ve bir yıldır beklediğimiz operasyon yapıldı. Doktorlar için ufak bir operasyon olsa da bir anne baba her türlü evham ve stresi illaki yaşıyor. Kim ne derse desin.

İnsan aç oldu mu hastane yemeği bile ziyafet gibi geliyor...

La Fontaine nin eserleri ne kadar da hüsranla bitiyormuş onu gördüm. Aralarında en masumu buydu, onu aldım.  Eskiden, "Kibritçi kız sokakta soğuktan öldü" diye biten bir hikayeyi neden okurduk şimdi anlamıyorum. Hastane de bol bol masal kitabı okuduk ama o hiçbirşey hatırlamıyor.

Kızımın stresi geçsin diye şapkadan tavşan çıkaran bir sihirbaz edasıyla her 20 dakikada bir çantadan yeni bir oyun çıktı. Parmak boyası bile yaptık, düşünün artık :)

Bu aralar küçük hanımlar kendilerini sanata adadılar ve haftasonları balkonda faaliyetlerle geçiyor. Durum böyle olunca balkondaki güzelim rattan masa kenara katlanıp yerine emektar masa geliyor.

Bugün buraya "Belki dekorasyonla ilgili yeni tüyolar edinirim" diye düşünüp gelen sevgili okur. Beni mazur görün. Eski bir dostuyla sokakta karşılaşıp tüm hayatını bir çırpıda anlatan teyzeler misali dertleştim sizinle. Ama bundan sonra arayı açmayalım, daha sık görüşelim tamam mı...

Sevgilerimle...
XXXOOOO

Dal ağaçtan kopunca...

"Dal ağaçtan kopunca", çok güzel bir kitap ismi olabilirdi... Oysa burda şairin tek derdi dekorasyondur, belediyeninse tek derdi ağaçları budamaktır. Trafiği felç eden budama işleminden ancak benim gibi DIY-zedeler nasibini alır ve onu hayretle izleyen vatandaşların bakışlarına aldırmadan zor dönemler geçirmiş, akıl sağlığını yitirmiş yaşlılar misali budanan dalların arasından beğendiği parçaları toplar, eve güç bela taşır, biraz sprey boyayla boyadıktan sonra tozunu alır ve  salonunun bir köşesine yerleştirir.... İtiraf ediyorum sevgili blog alemi, bunu yapmışlığım var. Hala da yapasım var ... Ama işte bu bahar ben o dalları toplamadım ya, yanlarından geçtim, üstlerine bastım, içim gitti ama yine de toplayamadımya, ondandır benim bu üzüntüm ve bu postu hazırlamam. Ders olsun bir dahaki bahara. En incelerinden, en teferruatlılarından toplayacağım.

Çok hüzünlü bir yazı mı oldu ne, valla okuyan birşey oldu sanacak. Merak etme sevgili yeni okur, tek derdim çer çöp toplayıp, sprey boyayla bir iki şeritle allayıp pullayıp evimi minimum bütçeyle ama maksimum hayal gücüyle süslemek. Akıl sağlığım yerinde çok şükür... Henüz :)

                                       Sevgiler... XXOO

Sarı - Mor

Bu aralar haftaya gerçekleşecek, büyük kızımın 5 yaş doğum günü parti detaylarını hazırlayıp yapmaktan internetteki dekorasyon zaplarımı aksattım. Parti teması ŞİRİNLER olunca mavi renk görmekten içim dışım şirinledi :)  Bak görüyormusunuz iki gün ortalıktan kayboldum sarıyla mor bir araya gelmiş...

 Morla turkuazı, griyi, pembeyi hep görmüştük ama sarıya pek rastlamamıştık. Hiç de fena olmamış bence. Doreyle mor çok güzel bir ikili, beraber kullanıldıklarında daha sofistike bir hava çıkıyor ortaya. Doğru tonu tutturduktan sonra beraber kombinlenemeyecek iki renk yoktur diye düşünüyorum. Sarıyla moru evde denemeyi istemesem de böyle fotoğraflarda görmek çok güzel.

Haydi ben Şirinliyorum,

 Sevgiler... XXOO