Bu seneki öğretmenimiz kesinlikle hediye kabul etmeyeceğini
söyleyince ben de manevi değeri yüksek ve maddi değeri olmayan bir hediye yapmaya
karar verdim. İnternette araştırıp buldum, kızlarımla beraber her iki öğretmene
de güzel bir hatıra yaptık. Öğretmenlerin baş harflerini WORD de bastım,
kalemleri yapıştırma görevini de kızlara verdim. Elimde A4 kâğıda uyan çerçeveler olmadığından
en yakın dükkândan kahverengi, kenarı yaldızlı çerçeveleri aldım. Pembe sprey
boya kızımın bisiklet sepetini boyamak için alınmıştı, yani o da evde vardı.
Gerisi de fotoğraflardan belli.
Biz dayanamadık, hediyemizi hafta başında hazırlayıp verdik.
Öğretmenlerden geri dönüşlerini aldık bile. Çok duygulanmış ve okuldaki herkese
göstermiş. Kızım mutlu= Ben mutlu, eşim hepimizden mutlu çünkü minimum harcama.
Yalnız şimdiden uyarayım, öğretmeniniz pahalı hediyelerden
hoşlanıyorsa bu faaliyeti kesinlikle yapıp vermeyin, yoksa “Anne, öğretmen bana taktı” klişesiyle karşı karşıya
kalabilirsiniz.
İyi haftasonları,
Sevgiler,
XOXO






















